۱. حیله

پسرک مثل اجل

چادرت را بربود

درب* هر خانه به جز خانه ما باز نبود

و تو خجلت زده٬ همپای هراس

بی غروری که مرا می سایید

در نهانگاه دلش لک زده ی خانه ی ما

                                    سر پناهی جستی

من تو را دیدم و گفتم:

                          عجبا٬ آه٬ تویی؟

و تو لکنت زده گفتی:

                      س... سلام٬ چادرم را بردند.

بغض در طرز نگاه تو هیاهو می کرد

و در آن روز قشنگ

چادر چشم بلورینه ی من

                      تن خوش نقش تو را پوشانید

مادرم چادر زیبای سپیدی به تو داد

و تو را تا گذر منزلتان بدرقه کرد

***

درب* هر خانه به جز خانه ما باز نبود

پسرک راز مرا فاش نساخت

 و تو هر بار مرا می دیدی

                  حق شناسانه چه می خندیدی!

* همان طور که می دانید درست این کلمه "در" است نه "درب"٬ ولی غلطی است که مصطلح شده و شاعر (حسن براتی) هم تحت تاثیر این امر و شاید از تنگی قافیه٬ این کلمه اشتباه را به کار برده است.

۲. گاز

گازی زتنم گرفت آن غنچه دهان

کز سوزش آن هنوز سوزد تنمان

مردم همگی ز گاز "بوتان" سوزند

من سوخته ام ز سوزش گاز "بتان"!

پ. ن: شاعر شعر دوم را نمی شناسم. کسی می دانست خبرم کند.